Gdy patrzymy na Juniorka, aż marzy się nam, aby go wyściskać, wyprzytulać i wytarmosić. Ten jego wiecznie uśmiechnięty pyszczek i rezolutne oczka aż się o to proszą. Jednak nie będzie to możliwe w najbliższym czasie. Psiak jest dość mocno lękliwy, nie podchodzi do człowieka (chyba, że tylko po to, aby zabrać z ręki smakołyk). Jego bardzo młody wiek wskazuje na brak JAKIEJKOLWIEK socjalizacji z człowiekiem w okresie szczenięcym, co w obecnym czasie skutkuje tym, że najzwyczajniej w świecie boi się dotyku.

Praca z psami lękliwymi nie jest prosta, ale nie oznacza to, że pożądanych efektów nie da się osiągnąć. My się nie poddajemy i nie wycofujemy. Walczymy zawsze i do samego końca. Walczymy o godne i szczęśliwe życie każdego zwierzęcia, które znalazło schronienie pod naszym dachem. Dlatego wierzymy, że również Juniorek któregoś dnia pokona swoje lęki i przekona się do ludzkiej ręki.

Ogromnym plusem naszego białaska jest fakt, że uwielbia on towarzystwo innych i tak samo energicznych piesków, z którymi może biegać i szaleć godzinami 🙂